W ostatnim czasie dużo mówi się o konieczności wychowania
patriotycznego młodego pokolenia. Podkreśla się, że wzorem może być
wychowanie pokolenia przedwojennego zawartego w haśle „Bóg – Honor –
Ojczyzna”, które swą postawą w okresie wojny dało dowody umiłowania
Ojczyzny. Spróbujmy pokazać, jak etos młodzieży był kształtowany w przedwojennych czasach.
Istotne jest zrozumienie idei etosu i pokazanie, jaki on miał wpływ
na kształtowanie się patriotyzmu. Pozwalam sobie zaprezentować pewne
odczucia zapamiętane z przedwojennych czasów.
Patriotyzm Polaka kształtował się w rodzinie, w szkole, w środowisku
oraz w Kościele. Słowa polskie wynieśliśmy z domu. To najwięcej matka,
ojciec i rodzina uczyli nas polskiej mowy. To był pierwszy etap
kształtowania naszej postawy patriotycznej. To dom rodzinny był
fundamentem polskości. Język był piękny, prosty i czysty. Strofa W.
Bełzy „Kto ty jesteś? Polak mały” była pierwszym naszym katechizmem. W
wielu rodzinach wspólne czytanie „Trylogii” Henryka Sienkiewicza było
dalszym poznawaniem polskiego języka i pierwszą lekcją patriotyzmu. Z
tej lektury poznawaliśmy dzieje naszego narodu i jego bohaterstwo.
Zadania rodziców i rodziny nie ograniczały się jedynie do nauczania
języka. Od pierwszych lat życia kształtowano w nas uczuciowość, wiarę i
szacunek dla starszych i zmarłych.